Vingers gekruist Het zal beter zijn dan de vorige. Het ging om een vrij rustige tijd tijdens de kerstperiode worden chez nous, my younger son Mish arrived from Jeddah on the 15th and even having allowed himself 2 hours to get from Charles de Gaule Airport to Montparnasse, nog steeds zijn trein gemist dankzij een taxichauffeur die beweerde dat hij kon de Parijse spitsuur in de tijd navigeren. Yeah right, Het zal de metro de volgende keer zijn. Na de korte vlaag van sneeuw en ijs, hebben we besloten dat als de beste van onze vrienden weg of zal worden met hun eigen familie met kerst zouden we een ‘afwisselen’ viering en nodigde hen uit om een Winterzonnewende diner.

Ik besloot te doen een nacht curry als onze Franse vrienden niet vaak de mogelijkheid hebben om eten Indiaas eten en onze Engels degenen er evenveel van geniet als wij doen – een echte winter warmer. Iedereen had een mooie tijd en dat gaf ons wel een mooie start van het seizoen feestelijke geest.

On the 23rd I finally went to see a specialist for my ‘sacro-illiac’ pijn alleen te horen na een grondig onderzoek en röntgenfoto's dat het niet iets te maken met de SI, het was een zenuw gevangen in de laatste 2 veribrae. Dit betekent uiteraard dat de laatste 2 maanden wordt pijnlijk gemanipuleerd was een complete verspilling van tijd en geld. Great!Toch is het mijn eigen schuld om niet naar de eerdere spacialist, Ik had een afspraak op 6 November die ik geannuleerd omdat ik geloofde dat de Osteopaat in het Verenigd Koninkrijk en vond het steeds beter. Nu heb ik een 10 daagse cursus van steroïden en een steun in de rug gordel te dragen en ik kan het verschil al voelen.

We hadden een mooie kerst dag met andere vrienden Engels, brachten we de starters, kazen en desserts – ze deden de kalkoen en afsnijdsels dus niemand was te gestresst om de dag te genieten. Een wandeling in de namiddag zon prachtig afgewerkt off des te beter te kunnen lopen zonder pijn.

Mijn oudste zoon Maz kwam op de 28e uit het Verenigd Koninkrijk en toen hadden we net een paar dagen samen voordat Mish terug moest vliegen naar Jeddah op de 30e. Het nieuwe jaar was een zeer low key evenement als geen van de ‘bestuurders’ wilde om overal mee naartoe en thee totaal niet en ik heb nachtblindheid dus zelfs nuchtere zouden we waarschijnlijk belandde in de sloot met mij achter het stuur. Well, dat is een ander over kerst, I hope anyone reading this had a great time and we wish you the very best of everything in 2010.

We wish you a very happy, healthy and prosperous 2010

Heeft blijkbaar nooit ontmoet mij. Ik denk dat ik zeker gegaan over de gemiddelde quotum hier. Tot ver in de ruimte van een paar maanden, mijn auto overleden, de droger gestopt drogen, mijn rug alleen verbeterd worden door nood agrivated een bus halte's in het Verenigd Koninkrijk, en nu is mijn laatste noodmaatregelen …

On Monday I noticed that I had a new floater, you know those funny virus shaped things that float around in your vision, only this one was more like a  greasy smear and I only realised what it was after several sessions of cleaning my glasses.    I got the message that it wasn’t on my lens when it followed my line of vision,  then that night after switching everything off and making my way upstairs in the dark I thought I’d left something on because I saw a light in the corner of my eye.   Turning my head to check – there was nothing, so then I just swiveled my eyes from extreme left to right and there it was again – a flash of light in my left eye.  

I have no idea why because I knew no one with it but ‘detached retina’ came to my mind.  In the morning I looked it up on the internet and went into a total panic, all the symptoms were there alongside warnings of imminent blindness and advise to get to a GP asap.   I didn’t need to be told twice, Ian took me to my doctor at 12 to see him after his last patient and before lunch – I needn’t have been so calculating, he took one look at my face, heard my anxiety about my eye and ushered me in immediately.    His brief look at my eyes didn’t reveal anything but he wrote a letter to a specialist and his receptionist phoned to make an appointment.   I was at the eye clinic in Redon at 1.30pm, was given 3 separate examinations and sat before the specialist for yet more tests by 2pm.   Although she spoke no English and my French is still sadly lacking especially in such a specialist language, she was patience personified and explained that I had indeed got a small detachment in my retina but not to worry as it was nothing that required immediate action.    She said that I should have a 6 monthly check up for the retina and the early stages of a cataract (boy, when you start crumbling…) but that if there was any deteriation in my vision before then I should come to the clinic immediately as an emergency case.   From beginning to final diagnosis was under 3 hours and cost me 70€ of which I shall have a 60% refund – what a fantastic medical service this country has got. 

I also had my first encounter with a French osteopath/kiné and that was certainly different to anything I’d encountered in the UK.   He looked like an aging hippy and scored 0 on the bedside manner scale however, he seemed to hone in on the problem immediately and after some eye watering manipulations asked if everyone was now OK.  Frankly I’d been in too much pain for too long for the recovery to be that quick – my name’s not Lazarus.   I said as much (omiting the Lazarus bit) and looking a tad petulant he set to on my back again.    This time he didn’t ask me anything and just said he’d see me again next Thursday.  I left feeling somewhat disappointed but in the morning I felt reborn and with more bounce than the average spring lamb.   We went out for the day to La baule and had a lovely lunch in Pornichet, watched the kite surfers in the howling gales, had coffee and a stroll in Croisic and went home in high spirits.  

Of course the following day – I had to overdo it didn’t I?   The one thing the osteopath told me was not to lift anything so what did I do?   I set to making mango chutney and beetroot chutney for the local Xmas fete on Sat.   Nothing like heaving huge pans of ingredients on and off the cooker to get the back agrivated again.   Still I got it all done and swore to take it easy until my next appointment.   The fete was nice but a bit disapointing, that’ll teach me to give my recipes away.  Hey ho, every man for himself I suppose, still I managed to sell 40€ worth and there are still a few more fetes before Christmas.   The photo is of Ian’s friends who came to visit him at the beginning of the month and who he hadn’t seen in 30 odd years.  A great time was had by all. 

[Bekijk met PicLens]

Ian Vervolgens richtte hij zijn hand naar het creëren van een Wendy huis voor onze jongere gasten, natuurlijk is dit geen gewoon speelhuis – dat zou te saai en eenvoudig, dus het is in de vorm van een schuur Sussex – wat anders?Het moet gezien worden geloofd, compleet met dakkapellen, shingledak en dubbele deuren voor-en achterkant en alle gemaakt van pallets. Het is nog niet helemaal klaar, maar ik weet zeker dat het lang zal duren tot onze volgende seizoenen’ gasten arriveren. Ik denk dat het volgende project gaat een tuinhuisje dus let op deze ruimte worden….

[Bekijk met PicLens]

Wanneer vlieg ik terug naar het Verenigd Koninkrijk en vervolgens terug naar de luchthaven van Rennes, Ik heb dit overweldigende drang om het asfalt te kussen. Don’t get me wrong, I do love the land of my birth but hate what it’s become.    I stay with a dear friend in Bognor Regis twice a year and also visit my mother who is now living in a home just outside Chichester.  It never ceases to amaze me how long it takes to actually get to Chi on the A259 which no longer seems to have a rush hour, only continuous traffic jams.   How that road and its users will cope with the avalanche of new houses being built on the outskirts of Bognor,  God only knows.  It will be grim and no-one apart from the builders and future occupants is looking forward to their completion. 

On a personal note, I had a pretty grim time of it as well as I had a trapped nerve on my left side which  got progressively worse until I was forced to go to a osteopathy clinic in Oving, not the easiest place to get to without a car – in fact impossible.  Luckily Some very good friends gave me a lift initially and after a couple of sessions I could say I was almost pain free.   Unfortunately luck was not on my side as on my return by bus from visiting my mother,  the car in front of us swerved into the ditch forcing the bus driver to make an emergency stop.   It was a very controlled stop and no one on the bus was injured or even shaken (or so I thought at the time).  However, the next morning I tried to get up and suffered dreadful pain shooting down the outside of my left leg which was also very weak.  Back to the clinic and surprise, surprise – the jolt the bus had given me had been enough to cause the muscles higher up my spine to spasm and trap another nerve.   Oh joy!   So instead of being 100% by now, I’m almost back where I started, the only positive thing being that it would have been so much worse had all this happened in spring when the garden is so demanding.  At least I can take things easy now and hope my back won’t take long to heal.  After all, I’ve only got to plant my broad beans, garlic, daff & tulip bulbs, turn the compost heap and cover it, bring the outdoor furniture under cover, prune the soft fruit bushes, etc etc….. 

Anyway, I am very happy to be back and still have to pinch myself occasionally in case living my dream is nothing else but just that – a dream.   It’s not all a bed of roses and reality does impose itself on me – apart from my back, my car has given up the ghost (only 5 years after paying 400€ for it), the dryer also needs to be replaced and I want to replace a washing machine and fridge, ho hum shame it wasn’t me picking up that Euro millions cheque for 45,000,000€ this week.   But I can still dream …..

Nou kunnen we niet klagen, we hebben een super nazomer, maar alle goede dingen komt een einde uiteindelijk en terwijl de zon nog schijnt en de hemel is een diepe diepe blauw, is er een borrel in de lucht en een chill in de wind nu.Wat is zooo frustrerend voor mij is dat terwijl er honderd banen zou ik in de tuin moeten doen voordat het regent, Ik heb vreselijke pijn in mijn linkerbeen en verschillende anti inflamatories en pijnstillers later – Niets lijkt te werken. Het is niet ischias en een week in bed niet te verbeteren, dus het is onwaarschijnlijk dat gespierde, volgende stap is het zien van de spacialist op de 9 November na mijn terugkeer uit het zien van moeder in Engeland.

Dus wat te doen als niet tuinieren?Ik kan alleen werken op de website voor zoveel uren in de dag en staan nog steeds doodt zodat zelfs de strijk wordt gedaan zitten – Ik denk dat de tijd, to get on with a recently found interest in patchwork.   I joined a French Patch group a couple of years ago to try to improve my spoken French and it seemed an ideal subject as I’ve always been handy with a needle.   To say I am overwhelmed by their talent and size of their projects is an understatement,van de kleinste speldenkussens aan de kingsize quilts, hun werk voortreffelijk. Zoals ik de neiging om een beetje te druk in de zomer veel te doen heb ik alleen een paar afgewerkte stukken op mijn naam en worden 2 van die gingen als cadeau aan vrienden. Ik heb net een muur opknoping in een methode genaamd ‘gek’ en het is echt verslavend. U houdt enkel toe te voegen embelishements en borduren over een gekke bestrating structuur van de verschillende stoffen, kant en wat u maar kunt pakken te krijgen. Het is moeilijk om te weten wanneer te stoppen of zelfs te willen.

Ik ook heb afgemaakt (bar de grens) a massive hanging which I found to do on the internet and involved downloading a patch a month which was a great way to start as it didn’t overwhelm a beginner like me with its size.  One of my winter projects is to get the border done and hang it in one of the gites twin bedrooms  to brighten it up.  

One of my French friends Catherine is an avid patch artist and produces wonderful items which regularly humble me with their beauty and intricacy.  She recently finished an amazing piece made with hundreds of tiny patches created with a reverse appliqué technique, echt ongelooflijk spul. Ze heeft gedaan patch voor jaren, maar ik betwijfel of ik ooit zal leiden tot haar vermogen of het geduld.

Ik kan niet zeggen mijn gesprek vaardigheden sterk verbeterd, maar ik heb een grote belangstelling voor die donkere winteravonden en een ontmoeting met een mooie groep dames die niet had kunnen zijn, gastvrij en vriendelijk. Als u nog niet in Frankrijk ge, laat niet de slechte pers van de Franse ontvangt je uit,ze zijn een heerlijk warm, vriendelijk, nuttig, beleefd en de patiënt veel en zo lang als je een beetje een inspanning leveren om ten minste te zeggen ‘hallo’ ze terug te betalen die het honderdvoudige. Zeg Bonjour op uw volgende vakantie door te verblijven hier in onze Cottagesen ontvang het comfort van thuis met de opwinding van een nieuw land gegooid inch Als pleister is je ding, Er is een enorme show in Nantes jaarlijks in april dat ik was gelukkig genoeg om te gaan op mijn verjaardag dit jaar,we zelfs voldaan Kaffe Fasset zo goed bekend staat om zijn levendige kleuren. Een andere grote gebeurtenis in de Loire-Atlantique.

[Bekijk met PicLens]